เปียงยางจิบ

เกี่ยวกับ

แนงมย็อน (บะหมี่เย็น) และมันดู (เกี๊ยว) สไตล์เกาหลีเหนือ

เตาถ่านบนโต๊ะของร้านเก่าแก่ย่านยงซานแห่งนี้ ซึ่งเปิดมานาน 52 ปี ส่องแสงวาวตั้งแต่ 7 โมงเช้าจนถึงดึก เปิดทุกวันยกเว้นวันจันทร์ ลูกค้ากลุ่มแรก—พนักงานออฟฟิศที่ยังเมาค้างและคนท้องถิ่นที่มาซดแนจัง-กอมทังน้ำข้นแก้แฮงก์—ทยอยเข้ามาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น พอถึงมื้อเย็น ห้องอาหารก็เต็มไปด้วยกลุ่มลูกค้าที่นั่งล้อมโต๊ะอะลูมิเนียมกลม ควันลอยขึ้นจากเตาทุกโต๊ะ พนักงานสวมผ้ากันเปื้อนเดินดูแลเตาถ่านทีละโต๊ะ คอยปรับลมและเปลี่ยนตะแกรงที่ขี้เถ้าอุดตันโดยไม่ต้องให้ใครร้องขอ ชาโดลบากีเสิร์ฟบนถาดโลหะ เนื้ออกวัวสไลซ์บางใสจนม้วนงอทันทีที่วางบนเตา ใช้เวลาปรุงไม่นาน—ด้านละ 30 วินาที—ไขมันวัวละลายลงตามซี่ตะแกรง ขณะที่ขอบเนื้อเกรียมกรอบ ใช้ตะเกียบคีบเนื้อวางบนใบกะหล่ำปลี แตะโคชูจังแล้วห่อกิน ระหว่างย่างเนื้อแต่ละรอบ กักดูกีสูตรของร้านช่วยตัดเลี่ยนได้ดี แต่ขาประจำมักเหลือท้องไว้กินยังบับ: เครื่องในผัดกับหัวไชเท้าดองชนิดเดียวกันบนจานเหล็กร้อนฉ่า แล้วราดน้ำซุปกอมทังหนึ่งทัพพี ปิดท้ายด้วยพริกไทยดำบด ข้าวกรอบเกรียมตรงขอบ ทั้งเครื่องในและข้าว เปรี้ยวและกลิ่นย่าง—เป็นจานปิดท้ายที่ทุกคนสั่งหลังจากกินเนื้อย่างหรือกบชัง ช่วงเย็นวันธรรมดาก่อนหนึ่งทุ่มสามารถเดินเข้าไปได้เลย ส่วนวันหยุดสุดสัปดาห์หลังห้าโมงเย็นคาดว่าจะต้องรอประมาณหนึ่งชั่วโมง เว้นแต่โทรจองล่วงหน้า บริการจอดรถแบบวาเลต์ราคา ₩3,000 หรือจะจอดฟรีที่ลานจอดรถสาธารณะใกล้สถานีซัมกักจีก็ได้ หากไม่รังเกียจที่จะเดินเผื่อไว้ประมาณ ₩70,000 ต่อคน สำหรับเนื้อหลายส่วนและเมนูข้าว รับทั้งบัตรและเงินสด