ชินฮึงซังฮเว

เกี่ยวกับ

ร้านอาหารสไตล์เรโทรในย่านยองดึงโพ บรรยากาศแบบตลาด

ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2000 แทบไม่มีมื้ออาหารราคา 3,000 วอนในโซลอีกแล้ว—ยกเว้นที่ 신흥상회 ซึ่งราคาไม่ขยับมานาน 49 ปี ร้านตั้งอยู่ตรงหัวมุมแคบๆ ใน Munrae-dong ย่านโรงงานเก่าที่ตอนนี้เต็มไปด้วยแกลเลอรีและสตูดิโอออกแบบ แต่ที่นี่ยังคงดำเนินกิจการเหมือนโรงอาหารในซูเปอร์มาร์เก็ตยุค 1970 ไม่มีอะไรหรูหรา ไม่มีภาษาอังกฤษ ต้องจ่ายเงินสด สั่งอาหารที่เคาน์เตอร์ หาที่นั่งว่าง กินให้เสร็จไวๆ แล้วก็ไป เพื่อนบ้านแถบนี้ทำแบบนี้กันมาตั้งแต่ก่อนรถไฟใต้ดินจะมาถึง Sindorim เมนูเรียบง่ายแบบโรงอาหาร: รามยอนกึ่งสำเร็จรูป คิมบับ ไข่ดาว หรืออาจมีสแปมกระป๋องถ้าอยากจัดเต็ม บล็อกเกอร์คนหนึ่งที่แวะมาหลังประชุมที่คาเฟ่บรรยายบรรยากาศว่าเป็น “가맥집 느낌”—ให้อารมณ์เหมือนร้านเบียร์สดแบบเก่าๆ แต่ไม่มีเบียร์ สิ่งที่คุณจ่ายคือความรวดเร็วและความคิดถึงวันวาน ไม่ใช่ความพิถีพิถัน พื้นที่คับแคบ แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ เฟอร์นิเจอร์เก่าจนเลยเวลาที่ควรเปลี่ยนมาหลายสิบปี แต่นั่นแหละคือจุดประสงค์ ร้านนี้ได้ออกในรายการ *Running Man* ตอนที่ 696 เพราะเป็นเหมือนแคปซูลกาลเวลา ไม่ใช่เพราะคิดค้นอะไรขึ้นมาใหม่ ลูกค้าประจำ—คนงานก่อสร้าง นักศึกษาศิลปะ และคนขับแท็กซี่กะดึก—ใช้ที่นี่เหมือนป้ายรถเมล์: อบอุ่น ราคาถูก และไว้ใจได้ แวะมาตอนที่ไม่ใช่ช่วงคนแน่น หากอยากนั่งตามลำพัง แต่คนหมุนเวียนกันเร็วพอที่แทบไม่ต้องรอ รับเงินสดเท่านั้น ไม่มีการจอง และไม่เหมาะกับการนั่งแช่ ย่านศิลปะ Munrae แผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง—แวะที่นี่ควบคู่กับเดินชมแกลเลอรี หรือไปนั่งดื่มกาแฟดีๆ หลังจากนั้นก็ได้ 신흥상회ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง แต่เป็นเหมือนเครื่องหมายวรรคตอน เป็นช่วงพักสามนาทีระหว่างกิจกรรมอื่นๆ ที่คุณตั้งใจมาทำใน Yeongdeungpo