Gyeyeolsa

Tungkol dito

Espesyalista sa manok sa Buam-dong.

Ang pritong manok dito ay inihahain sa kahoy na bandehang nilatagan ng aluminum foil—mapusyaw na ginto at kumikinang, pero hindi malagkit o matamis. Walang glaze o sarsa, puro manipis at malutong na balat sa ibabaw ng tinimplahang karne. Iisa lang ang ipiniprito ni may-ari Park Sun-ok, na tatlong beses nang lumabas sa *Saenghaul-ui Dallin*: buong manok na hiniwa-hiwa, kasama ang makakapal na hiwa ng patatas na halos matamis ang lasa. Bahagya lang kumakapit sa balat ang balot. Ang talagang nalalasahan mo ay ang brine—asin na tumagos nang husto sa karne ilang oras bago ihain—at ang langutngot ng sariwang mantika. May kasamang lutong-bahay na sarsang yangnyeom at magaspang na asin, pero kinakain ito ng karamihan sa mga suki nang walang sawsawan. Ang golbaengi naman ay inihahain bilang tambak ng chewy na sea snail, hiniwang repolyo, pahabang hiwa ng pipino, at somyeon noodles na tinimplahan ng toyo at inihahain nang *magkakahiwalay*. Ipapaalala ng staff na huwag ihalo ang noodles sa matamis-asim na dressing—isang kakaibang kaugalian na maiintindihan mo kapag natikman mo na. Isang dating bahay sa gilid ng burol sa Buam-dong ang ginawang kainan, na may dalawang palapag at laging puno. Kapag weekend, umaabot sa isang oras ang paghihintay kahit may reservation sa CatchTable. Ang hindi opisyal na oras ng pagbubukas ay 11:30 AM, tatlumpung minuto bago ang nakapaskil na oras na tanghali, at puno na ang lahat ng upuan pagsapit ng 12:10. Mas tahimik tuwing gabi ng karaniwang araw, pagkatapos ng alas-siyete. Walang paradahan—gamitin ang pampublikong paradahan malapit sa Seokpa Museum at maglakad paakyat sa matarik na eskinita. Dalawang oras lang ang inilaan sa bawat mesa. Tumatanggap ng cash at card. Walang menu sa Ingles, pero simple lang ang pagpipilian: pritong manok, iisang laki, ₩24,000.